Κυριακή, 4 Αυγούστου 2013

K.Μπαλή: "Ένας μαύρος σιδηροδρομικός Ιούλιος"

Δεν υπάρχει περίπτωση να ανέβει κανείς σε αεροπλάνο και να μη δει τουλάχιστον έναν συνταξιδιώτη του να σφίγγει τα χερούλια του καθίσματος κατά την απογείωση ή να κάνει τον σταυρό του. Σε κάποιες πτήσεις, μάλιστα, η προσγείωση συνοδεύεται από τα χειροκροτήματα των επιβατών. Ποτέ, όμως, δεν χειροκροτούν τον μηχανοδηγό που οδηγεί το τραίνο στο σταθμό. Τα σιδηροδρομικά ταξίδια θεωρούνται ασφαλή, η φοβία για το τραίνο είναι σπάνια. Κι αυτό παρά το γεγονός ότι οι ταχύτητες πλέον είναι μεγαλύτερες απ' ό,τι ενός αυτοκινήτου στις εθνικές οδούς. Η σταθερή τροχιά, οι περιορισμένες διασταυρώσεις, οι τακτικοί έλεγχοι ασφαλείας -σαφώς πιο τακτικοί απ' ό,τι σε όλα τα ΙΧ που κυκλοφορούν στους δρόμους- καθησυχάζουν και τους πιο φοβητσιάρηδες. Άλλωστε, τα περισσότερα μεγάλα σιδηροδρομικά δυστυχήματα περνάνε στα ψιλά, γιατί γίνονται στη μακρινή Ινδία ή στην ξεχασμένη Αφρική. Σε χώρες που τα τραίνα ξεχειλίζουν από ανθρώπους, που οι αμαξοστοιχίες είναι απαρχαιωμένες και που η συνολική πραγματικότητά τους θεωρούμε ότι πολύ μακρινή από τη δική μας. Αυτό το καλοκαίρι, όμως, τα σιδηροδρομικά δυστυχήματα έφτασαν στην πόρτα μας, με την ευρεία έννοια. Στην Ισπανία, στην Ελβετία, στη Γαλλία. Και στον Καναδά, που δεν είναι τόσο κοντά, αλλά μας δίνει περισσότερο την αίσθηση της εγγύτητας από τη Μοζαμβίκη ή το Μπαγκλαντές. Προφανώς, τα ανθρώπινα λάθη, οι αστοχίες υλικών και βεβαίως η... κακιά η ώρα δεν έχουν ξορκιστεί για πάντα. Δυστυχήματα συμβαίνουν.

Λάθη και αμέλειες

Το πιο δραματικό, με σχεδόν ογδόντα νεκρούς, έγινε έξω από το Σαντιάγκο ντε Κομποστέλλα, ανήμερα του προσκυνήματος του αποστόλου Ιακώβου. Η αιτία ήταν υπερβολική ταχύτητα, οι εικόνες από τον εκτροχιασμό των βαγονιών ήταν τρομακτικές. Το Ιντερσίτι Μαδρίτη- Φερόλ μπήκε στη στροφή με πάνω από 150 χιλιόμετρα την ώρα, ενώ θα έπρεπε να είχε κόψει στα ογδόντα, τα βαγόνια εκτινάχθηκαν στον αέρα, οι άνθρωποι συνεθλίβησαν μέσα στις λαμαρίνες. Χάρη στις υπεράνθρωπες προσπάθειες των σωστικών συνεργείων και τη βοήθεια των περιοίκων, 160 άνθρωποι βγήκαν από τα συντρίμμια ζωντανοί, αρκετοί βαριά τραυματισμένοι. Δυο πρόσωπα ξεχώρισαν σ' αυτή την τραγωδία, το ένα ως ήρωας, το άλλο ως ένοχος. Οι τοπικές εφημερίδας, μάλιστα, προτίμησαν να επικεντρώσουν την προσοχή τους στον πρώτο, τον 48χρονο πυροσβέστη Χοσέ Ραμόν Βαλίνας, που ήταν υπεύθυνος για τα μέτρα ασφαλείας στο μεγάλο πανηγύρι και βρέθηκε να συντονίζει τον απεγκλωβισμό των επιβατών της μοιραίας αμαξοστοιχίας. Το δεύτερο πρόσωπο, ο μηχανοδηγός που έτρεχε τόσο πολύ, θα συρθεί στα δικαστήρια.
Τις πρώτες μέρες γράφτηκαν χιλιάδες πράγματα για τον μηχανοδηγό. Ότι έκανε ράλι και το έδειχνε στο Facebook, ότι μιλούσε στο κινητό του, ότι κοκορευόταν για τις ταχύτητες με τις οποίες οδηγούσε το Ιντερσίτι. Στην ανάκριση υποστήριξε ότι η σήμανση ήταν κακή κι ότι όταν μπήκε στη στροφή ήταν αδύνατον πλέον να φρενάρει. Για τους ανθρώπους που έχασαν τη ζωή τους δεν έχει καμία σημασία. Για τους μελλοντικούς επιβάτες έχει πολύ μεγάλη. Τα ανθρώπινα λάθη είναι κάποια στιγμή αναπόφευκτα, τα λάθη στη σήμανση όχι...

Πολλές "συμπτώσεις"...

Ελάχιστες μέρες μετά το δραματικό δυστύχημα στο Σαντιάγκο ντε Κομποστέλλα, συγκρούστηκαν δυο τραίνα στην Ελβετία, στη χώρα που μπορείς να κουρδίσεις το ρολόι σου με τα δρομολόγια του σιδηρόδρομου. Πάλι η αιτία ήταν ανθρώπινο λάθος, όπως έδειξαν οι πρώτες έρευνες. Ο ένας από τους δύο μηχανοδηγούς δεν είδε το κόκκινο, λίγα χιλιόμετρα έξω από τη Λωζάνη, και έριξε την αμαξοστοιχία του πάνω στην απέναντι. Αυτή τη φορά, οι ταχύτητες ήταν σχετικά χαμηλές, τα φρένα έπιασαν αμέσως και ο μόνος που πλήρωσε τη σύγκρουση με τη ζωή του ήταν ο δεύτερος μηχανοδηγός, ο αθώος. 25 από τους επιβάτες κατέληξαν στο νοσοκομείο, ευτυχώς εκτός κινδύνου. Ωστόσο, οι έρευνες συνεχίζονται, καθώς οι ελβετικές αρχές φοβούνται τόσο πολλές συμπτώσεις. Τρία μεγάλα σιδηροδρομικά δυστυχήματα μέσα σε ένα μήνα στην Ευρώπη είναι ασυνήθιστα πολλά. Είχε προηγηθεί, δεκαπέντε μέρες νωρίτερα ο εκτροχιασμός ενός γαλλικού τραίνου, μέσα σε έναν μικρό επαρχιακό σταθμό, έξω από το Παρίσι. Σ' αυτή την περίπτωση δεν έφταιγε ο μηχανοδηγός, αλλά ένας ατσάλινος συνδετικός κρίκος μεταξύ του δεύτερου και του τρίτου βαγονιού. Αστοχία υλικού, αποφάνθηκαν οι έρευνες. Ή μήπως κακή συντήρηση; Ο μηχανοδηγός, μάλλον έσωσε την κατάσταση, αφού τα ανακλαστικά του αποδείχθηκαν σωτήρια για όλα τα άλλα τραίνα. Έστειλε αμέσως σήμα κινδύνου και αποφεύχθηκαν συγκρούσεις. Η αστοχία υλικού κόστισε σε έξι ανθρώπους τη ζωή τους, ενώ άλλοι τριάντα τραυματίστηκαν.
ΠΗΓΗ ΑΥΓΗ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου